ఈశ్వరాష్టకం. Iswarashtakam.



 
 
Print all
In new window

ఈశ్వరాష్టకం. — ISwarashtakam.

 ఈశ్వరాష్టకం.
 
                                         ఎవ్వనిచే సమస్త జగ మేర్పడి వౄద్ధి నెసంగు చున్నదో,
                                         ఎవ్వని లోన విశ్వము లయించునో కాలవిద్ధి ప్రకర్షచే,
                                         ఎవ్వనికై వనంబుల భజించుచు మౌనులు ముక్తి చెందిరో,
                                         అవ్వర కేర్తి భాసితుడఔ నిను నాత్మ దలంతు నీశ్వరా!
 
                                         స్థావరజంగమాత్మక విశాల మహాద్భుత స్రుష్తి సంపదల్
                                         తావకనిర్మితంబులయి దండిగ నీయుదరంబునుండ మా,
                                         పూవులు, పండ్లు, పైసలును  పూజకు లంచము కొందువొక్కో? స,
                                         ద్భావముతోడ నిన్ను మదిబాయక కొల్చుతకంటె ఈశ్వరా! 
 
                                         “అల్లా” యందురు, రాముడందురు, “యహోవా”యందురీ యుర్వి ని 
                                         న్నుల్లాసంబున గోరి  పిల్చుటకునై యూహింప పల్ భాషలన్ 

                                         నీళ్ళంచున్ దగ వాటరనుచు మఱిపానీయనుచు పేర్వెట్టినన్,

                                         చేల్లుంగా నవి యొక్క వస్తు వునకే చిత్తంబులొ నీశ్వరా !! 

                                         అలసితి పేరు పేరు పేరున ప్రియంబలరారగ నిన్ను బిల్చ్చి నే
                                         బలుమరు నీలకంఠ ! శివ ! పన్నగభూషణ ! సాంబ ! యంచు, ఏ
                                         పిలుపునకేని “ఓ” యనవు వెనకటి పేరులు మార్చికోంటివా ;   
                                         తెలుపుము దేవదేవ, నను దీనుని గావగరావ; ఈశ్వరా !! 
 
                                         అనిశము విశ్వనాథ! హర! ఆర్థశరణ్య అనాధ రక్షకా  
                                        యని నిను కంఠ మెత్తి మది నార్త్తియు, భక్తియు నొప్ప బిల్చినన్ 
                                        వినబడ కుందెనా! వినియు, ఎంతగరొజులు మారినట్లు నీ 
                                        వెనుకటి భక్త్తవత్సలత వేరుగ మారెన! చెప్పు మీశ్వరా!! 
 
                                        మారదు నీ దయా గుణము, మారుదునేన మనంబులొన సం
                                        సార విమోహ సాగరవశంబున, ఇట్టటు గొట్టు కొంచు, నే
                                        జారగజాల నేదరికి, చేతులు సాచెద, ఫెకినెత్తి నే 
                                        తోరపు సత్క్రుపామహిమ దొనెగబట్టి గ్రహింపు మీశ్వరా!!
 
                                        నీటును గోటుజూచి, బిగినిక్కెడు కండల పుష్ట్టి జూచి, వా
                                        వాగ్ధాటిని జూచి, మేటి యద్దికారము జూచి, ధనంబు జూచి, మా 
                                       “వోటుల” లెక్క జూచి మము బ్రొవగ భూమికి డిగ్గి వత్తువే 
                                        సూటిగ భక్థి నీ పయిని చూపక, రమ్మనగా నే ఈశ్వరా!!
 
                                        ఔదునుగాక దేశమునకంతకు నిస్త్తుల నాయకుండుగా
                                        ఔదల దాల్చి నా పలుకు లందరు “జే” యని యంద్రుగాక, న
                                       న్నాదరమొప్ప నల్దిశలు సైనిక వర్గము గాచు గాక, నీ  
                                       యాదర వీక్షణామౄతము నానక నిల్తునె ధాత్రి ఈశ్వరా!!
 
                                         
                                        వ్రాసిన వారు: కీ.శే.(శ్రీ)గుం.వెంకట సుబ్రహ్మణ్యం గారు. 
                                                                తెలుగు అధ్యా పకులు. (1956-57) 
                                                                మునిసిపల్ హిస్చూల్, ఏలూరు.
Advertisements
This entry was posted in categorised. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s